فناوری برای تجهیزات بازیابی دی اکسید کربن

تجهیزات بازیابی دی اکسید کربن ماشین آلات تخصصی طراحی شده برای جذب، تصفیه و استفاده مجدد از دی اکسید کربن موجود در گازهای زباله صنعتی است. اصل کارکرد اصلی آن مبتنی بر فرآیندهای فشرده سازی فیزیکی و مایع سازی است که بازیابی بسیار کارآمد را بدون ایجاد آلودگی ثانویه تضمین می کند. مراحل فنی اولیه عبارتند از:

مرحله تراکم: این تجهیزات از کمپرسورهای مکانیکی برای تحت فشار قرار دادن دی اکسید کربن{0}حاوی گاز به حالت فشار بالا (معمولاً 20-10 بار) استفاده می کند، در نتیجه چگالی گاز را برای تسهیل پردازش بعدی افزایش می دهد.

 

مرحله خنک کننده: یک سیستم تبرید برای خنک کردن گاز تا دمای برودتی (تقریباً 40- تا 50- درجه) استفاده می شود و دی اکسید کربن را به متراکم شدن به حالت مایع وادار می کند.

 

تصفیه و ذخیره سازی: پس از انجام فیلتراسیون برای حذف ناخالصی ها، دی اکسید کربن مایع را می توان در مخازن تخصصی ذخیره کرد یا بیشتر به محصولات جانبی تبدیل کرد-مانند یخ خشک{1}}برای استفاده در خنک سازی صنعتی یا کاربردهای نگهداری مواد غذایی.

 

یک مزیت کلیدی این فناوری در طراحی حلقه بسته آن نهفته است: دی اکسید کربن بازیافت شده را می توان دوباره در فرآیندهای تولید بازیافت کرد-به عنوان مثال در کربناته کردن نوشیدنی یا محافظ جوشکاری{2}}از این طریق به حفظ منابع قابل توجهی دست یافت. نرخ بازیابی معمولاً بیش از 80٪ است (براساس آزمایش‌های استاندارد صنعتی{5}) که به طور قابل‌توجهی نیاز به منابع دی اکسید کربن تازه را کاهش می‌دهد. در حالی که مصرف انرژی تجهیزات بسته به مقیاس و طراحی آن متفاوت است، مدل های مدرن از سیستم های تبادل حرارتی بهینه برای به حداقل رساندن مصرف کلی انرژی استفاده می کنند.