توابع واحدهای جداسازی هوا

کاربردهای اولیه واحدهای جداسازی هوا شامل موارد زیر است:

صنعت فولاد: برای دمیدن اکسیژن و فرآیندهای احتراق در طول فولادسازی استفاده می شود.

 

بخش شیمیایی: اکسیژن را برای فرآیندهای تولید فراهم می کند.

 

تولید شیشه: احتراق سوخت را تسهیل می کند.

 

مراقبت های بهداشتی: اکسیژن را برای فوریت های پزشکی و مراقبت از بیمار تامین می کند.

 

صنعت نفت و گاز: اکسیژن را برای عملیات حفاری فراهم می کند. برای تشخیص و تجزیه و تحلیل گاز استفاده می شود.

 

فلزکاری: پشتیبانی اکسیژن را برای فرآیندهایی مانند جوشکاری و برش فراهم می کند.

 

صنعت الکترونیک: از فرآیندهای تولید خاصی که به گازهای- با خلوص بالا نیاز دارند، پشتیبانی می‌کند.

 

هوافضا: اکسیژن مورد نیاز هواپیماها و فضاپیماها را تامین می کند.

 

تحقیقات آزمایشگاهی: الزامات تجربی برای گازهای-با خلوص بالا را برآورده می‌کند.

 

آبزی پروری: سطح اکسیژن محلول در آب را افزایش می دهد.

 

آتش نشانی و واکنش اضطراری: اکسیژن را برای پشتیبانی از عملیات نجات فراهم می کند.

 

صنایع غذایی و آشامیدنی: در فرآیندهایی مانند بسته بندی و نگهداری استفاده می شود.

 

حفاظت از محیط زیست: برای تصفیه گازهای خروجی و کنترل آلودگی استفاده می شود.

 

تولید انرژی: به عنوان مثال می توان به گازسازی زغال سنگ و تولید گاز طبیعی مایع (LNG) اشاره کرد.

 

با جداسازی هوا، واحدهای جداسازی هوا می‌توانند گازهایی با خلوص بالا-مانند اکسیژن و نیتروژن-برای رفع نیازهای خاص بخش‌های مختلف فراهم کنند.